"தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும்வகை செய்தல் வேண்டும்." வாழ்க வளமுடன் !

Showing posts with label பொதுவான பதிவு. Show all posts
Showing posts with label பொதுவான பதிவு. Show all posts

Monday, July 09, 2007

வலையாளர் கார்டூன்கள்












Wednesday, June 27, 2007

இது மொக்கையல்ல!

"காதலி,சாதிகள் சாம்பலாக
என்னைக் காதலி!"


"கடைவிழி கடைவீதியில் நிறுத்தியது!?"


"அமுத விஷங்கள் உருவானது ஒரிடமே!
நம்பவிலலை நான்! உன்னை பிரியும்வரை!!"


"காதலில் மட்டும் தான், மீன்கள் வலைவீச
புலிகள் மாட்டிக்கொள்கின்றன!?"


"ஆண் பெண்ணாவதும்,
பெண் ஆணாவதும் கம்னியூசமில்லை!
அது காதலிசம்!!"


"தேன் உறிஞ்ச வந்த வண்டை மலர் காதலனென்றாய்!
ஊர் கண்டு மிரண்ட என் கண்களை மானென்றாய்!
நேற்று வாங்கிய பொய்முடியை மயிலிறகென்றாய்!
பாவாடை தடுக்க நடந்த என்னை அன்னமென்றாய்!
மனம் தாவி வேறு மணம்புரிந்தால் என்னை குரங்கென்பாயோ!"


மேற்க்கண்ட எனது கவிதை முயற்சிக்கு காரணமாயிருந்த "விடை தேடும் வினா? " குழுமத்தின் " இப்பதிவும் எனது சிறு ஆர்வமும் காரணம்.

இதன் தெரிந்தெடுத்தலுக்கான கடைசித் தேதி "இப்போட்டிக்கான கடைசி நாள்: மே 10." என்று அப்பதிவில் அறிவிக்கப்பட்டிருந்தது.


ஆக
சமீபத்தில் தான் கடைசித்தேதி கடந்து சென்றதால் காத்திருக்கிறோம் முடிவுகளுக்கு....!!!!


போட்டிக்கான பரிசில் புரவலர்கள் :
"Prize Sponsors
செந்தழல் ரவி
சிறில் அலெக்ஸ்
மங்கை
பாஸ்டன் பாலா
பொன்ஸ்"


போட்டியில் கலந்து கொண்டவர்கள் :
யெஸ்.பாலபாரதி
சேவியர்
தேவ்
சேதுக்கரசி
சென்ஷி
வசந்த்
ப்ரசன்னா (குறைகுடம்)
Hayah
அருட்பெருங்கோ
முத்துலெட்சுமி
வள்ளி

இத்தனை பேர் சார்பாகத்தான் கேட்கின்றேன். இது சரியா! இத்தாமதம் அலட்சியத்தின் காரணமாகவா??

இது போன்ற பரிசுப் போட்டிகளை அறிவிக்கும் முன் இவை ஆரோய்கமான போட்டியா என்று ஆராய்ந்த அக்குழும நண்பர்கள்
தாமதத்தினை எப்படி அனுமதித்தார்கள்.

எனது இப்பதிவை ஒரு கவன ஈர்ப்புத் தீர்மானமாகத்தான் கொள்கின்றேன்.


யாராவது பதில் கூறுவார்களா! இல்லை! வழக்கம் போலத்தானா??

கண்டிப்பாக இது மொக்கைப் பதிவல்ல!!??

Thursday, February 08, 2007

தமிழன் எப்போதும் இளைத்தவனல்ல!!


காவிரி என்ற ஒரு நதியை மட்டுமல்ல, அனைத்து நதிகளும் தேசியமயமாக்கப்படவேண்டும்! என்ற கருத்தை வெறும் பேச்சாக மட்டுமே கொள்ளாமல், நடைமுறைப்படுத்தும் கட்சிக்கு அல்லது அமைப்பிற்கு , எமது விவசாயத் தோழர்கள் மற்றும் தமிழர்கள் சாகும் வரை நன்றியோடிருப்பார்கள்.

ஆங்கிலயேன் வந்து ஒற்றுமைப் படுத்தியிருக்கலாம் இப்பொழுதுள்ள இந்தியாவை. ஆனால், சிந்து நதி சார்ந்த ஒரு இந்து நாகரிகம் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தோன்றி விட்டது. இன சண்டைகளால் கூறு போடப்படும் இந்தியா,ஆரம்பம் முதலே சிலரால் ஆரிய, திராவிட சண்டைகள் உருவாக்கப்பட்டு, அருமையான நாகரீகத்தை அழிக்கப்பட்டது.

மணல் மேட்டினை மட்டுமே அறிந்த ஒரு கூட்டம் வளமையான நதியும் அது சார்ந்த ஒரு இனமும் கண்டு "ஆகா!" என்று வந்திறங்கியது. முட்டாள் சனங்கள் நிறைந்த நாடு என்று மெதுவாய் மதம் மாற்ற ஒரு கூட்டம் கடல் வழி வந்தது. ஆரியர் தவிர யாரும் இங்கு தங்க வரவில்லை!! மாறாக எடுத்துச் செல்லவே வந்தார்கள். கஜினிமுகம்மது 17 முறை படையெடுத்து 18 வது முறை வென்றான் என்று நமது அருமை கல்வியாளர் சிலர் சொல்லி வந்தனர். வரலாற்றின் சில மறைக்கப்பட்ட பக்கங்களைப் பார்த்தால் தான் தெரியும், அவன் 17 முறை கொள்ளையடிக்கத்தான் வந்தான் என்று..!!


வாழ்வியலுக்கான நகர்வு என்பது மனித இனம் மட்டுமல்ல...!! எல்லா உயிருக்கும் பொதுதான். இப்போது, நம்மில் சில தமிழர்கள் தம் வாழ்வு
முன்னேற்றத்திற்காக, நல்ல சம்பளம் கிடைக்கிறது!! நல்ல சுகாதாரமான காற்று, நல்ல இரவு விடுதிகள், நல்ல தரமான வாழ்வு என்று தான் பெங்களூர் தொழில் நுட்ப பூங்காவினில் சிறைப்பட்டு(ஆம் சிறைதான்) வருகின்றனர்.

பெங்களூரு தரும் தொழில் நுட்ப பூங்காக்கள் தரும் வசதிகள் இன்று சென்னையில் எந்த வகையிலும் குறைவாக தருவதில்லை. சம்பளமும் தான்.


வரவேண்டியது தானே தாய்நாட்டுக்கு!!(ஆம் அப்படித்தான் சொல்ல வேண்டியிருக்கும் போல)


ஆனால், கிட்டத்தட்ட தமிழரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு அல்லது இரண்டில் ஒரு பங்கு தமிழர்கள் நம்பியிருப்பது காவிரிப் பாசனத்தைத் தான். ஆனால், எங்கள் தலைவர்கள் கர்நாடகத்தில் வாழும் ஒரு சிறுபான்மை தமிழர் இனத்திற்க்காக மட்டுமே தான் பேசவேண்டுமா!?


சூப்பர் ஸ்டார் கூட அருமையாச் சொன்னார்(!?) சென்ற காவிரி பங்கெடுப்பு பிரச்சனையின் போது, " அங்கே! தமிழர்கள் இருப்பதை மறந்து விடக் கூடாதென்று !? " ...கூடவே! உண்ணா விரதம் வேறு..! நதிஇணைப்பு என்பது இந்தியாவில் நடக்காது என்ற நம்பிக்கையில், "ஒரு கோடி தரேன் என்று வேறு சொன்னார்..!! அதையும் கேட்டு நாங்கள் கையை மட்டுமே தட்டினோம்!!??

நேற்று மக்கள் தொலைக்காட்சியில் இது சம்பந்தமான ஒரு நிகழ்ச்சியில், ஒரு பங்கேற்பாளர் சொன்னார். " அரசியல் தலைவர்களே! நாட்டின் இறையாண்மை சார்ந்த பிரச்சனை இது! உடனே! இதை தீர்த்து வைக்காவிடில் மீண்டும் மாநிலங்கள் நாடுகளாகும் ! இந்தியா என்பது இல்லாமல் போகும்" என்றார்.

பாகிஸ்தானுடன் சிந்து நதியை பங்கிடத் தெரிந்த இந்திய அரசாங்கம், தன் நாட்டு மாநிலங்கிடையே உள்ள உறவுகளைப் பலப்படுத்த ஏன் முயற்சிக்க
வில்லை! இந்தியர் என்ற எண்ணமே இவ்விரு நூற்றாண்டுகள் தாமே! என்ற அலட்சியமா! இல்லை! இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் இப்பிரச்சனையில் குளிர் காயப்போகிறீரார்களோ தெரியவில்லை!!

கன்னடியரே! விட்டுக்கொடுத்தே!? வாழப் பயின்ற தமிழன் ஒன்றும் செய்து விட மாட்டான் என்று தானே ஆடுகிறீர்கள்! கர்நாடக மக்களே! உங்களவரை எங்கள் தலைவியாகவும், சூப்பர்ஸ்டாராகவும் தான் நாங்கள் ஆக்கியிருக்கிறோம்! பெங்களூர் உங்களுடையதாக இருக்கலாம்! அதை விண் உச்சிக்கு கொண்டு சென்ற தொழில் நுட்ப வல்லுநரும், தொழில் மேதைகளும் எம்மவர்! நினைவில் கொள்ளுங்கள்! மைசூரின் கரும்பின் வளமை உருவாக்கப்பட்ட வரலாறு தெரியுமா!


நாங்கள் வன்முறையில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள். ஆனால், உலகிற்கு வீரத்தை போதிக்கும் அளவிற்கு வரலாறு கொண்டவர்கள்.

இந்தியா என்ற போது வரும் வீர உணர்வு தமிழனுக்கு மிக அதிகம் , பாரதியால் தேசப் பற்று ஊட்டப் பட்டவர்கள் நாங்கள். இன்றோ,தேசம் என்பதே விரைவில் கேள்விக்குறி ஆகிவிடும் என அஞ்சும் நிலைக்குத் தமிழனை தள்ளிக் கொண்டிருக்கின்றனர் அண்டை மாநிலத்தினர்.

கடைசியாக,அரசியல் பேச நான் விரும்ப வில்லை! என்னிடம் புள்ளிவிவர ஆதாரங்களில்லை! ஆனால், நான் சார்ந்த, என் மொழி சார்ந்த ஒரு சமூகம் பாதிக்கப்படும் போது, மன்னிக்கவும் நண்பர்களே!! நாங்கள் எங்கள் குரலை உரத்துத் தான் சொல்ல வேண்டியுள்ளது!!!




******


இவ்விடுகைக்கு தொடர்புடைய இடுகைகள்!





நோ கமெண்ட்ஸ் - இட்லிவடை


ஓடி வருமா காவேரி? -த‌மிழ்ம‌ண‌ விவாத‌க்க‌ள‌ம்.

காவிரி தீர்ப்பு: கர்நாடகத்தின் நிலைப்பாடுகள் - ஜடாயு

Monday, February 05, 2007

இன்னும் சில மணித்துளிகளில்..!

இன்னும் சிலமணித்துளிகளே உள்ளது..


சற்றுமுன் வந்த செய்தி:
காவிரி நடுவர் மன்றத் தீர்ப்புக்காக பெங்களுர் வாழ் தமிழக மென்பொருள் வல்லுநர்கள் அறையை/வீட்டை விட்டு வெளியேறாது காத்திருக்கின்றனர்கள்.

(விரிவான செய்திகள் இங்கே! )

இந்த கேவலமான வேற்றுமையில் ஒற்றுமை இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு நம் அருமையான தானைத் தலைவர்களுக்குச் சோறிடுமோ தெரியவில்லை....
இந்தியா என்ற அமைப்பு எதைச் சார்ந்து உள்ளதென்று கேள்விக்குறியாகி நிற்கிறது.
ஒரு மாநில நக்சலைட்டுகள் "வெளி மாநிலத்தாரே! வெளியேறு! " என்கின்றனர்.

நமது அருமை அன்புக் கேரளம் " இடம் தான் உனது! தண்ணீர் எனது" என்கிறது.

ஆந்திரா "ஆறு அது ஆழமில்லை! எனவே சிறுஅணைதான் கட்டுகிறோம் " என்கிறது.

தமிழா! உனக்கு எங்கு சென்றாலும் உதைதான்!!??

ஆனாலும், பயப்படாதீர்! அண்டை மாநில மற்றும் நாட்டு மக்களே! நாங்கள் வந்தாரை வாழத் தான் வைப்போம் !எங்கள் வாழ்வை தந்தாவது !!




"முப்பது கோடி முகமுடையாள், உயிர்
மொய்ம்புற ஒன்றுடையாள், இவள்
செப்பு மொழி
பதினெட்டுடையாள்,எனில்
சிந்தை ஒன்றுடையாள்! .."


பாரதியே! இப்போது முப்பது கோடியும் இல்லை! நாங்கள் மொய்ம்புற ஒன்றாகவுமில்லை....!!

வாழ்க பாரதம்! வாழ்க வளமுடன்!


பின்குறிப்பு:
இப்பதிவிற்கு தொடர்புள்ள இடுகைகள்:
காவேரி பெண்ணே வா வா! - கோவி.கண்ணன்

2/3 ? 3/4 ? - இட்லிவடை.

என்ன நடக்கும் இன்று பெங்களூரில்-மோகன்தாஸ்

இமாலயத் திட்டங்கள் -திண்ணையில் சி. ஜெயபாரதன்.

Thursday, January 18, 2007

காதல் தந்த கடவுள்



காணும் பொங்கலன்று நான் கண்ட காட்சி ஒன்று. நண்பரோடு ஒரு வணிக வளாகத்தினருகே நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது, சற்று அருகே பதினாறு/ பதினெட்டு வயதிருக்கத்தக்க ஒரு இளைஞனும், அதே வயதொத்த பெண்ணும் அளாவாளவிக் கொண்டிருந்தனர். சுவராசியாமாயிருக்குமோ ! என்றெண்ணி சற்று காதை அவர்தம் பக்கம் திருப்பி வைத்தேன்.

நம்ம பையன் கண்ணை அப்பத்தான் பார்த்தேன். கண்கள் குளமாக, முகம் சுருங்கி " ப்ளீஸ் ! அப்படியெல்லாம் சொல்லாதே! எனக்குத் தாங்க முடியாது! "என்றெல்லாம் புலம்பிக் கொண்டிருந்தான்.

"சரிதான் வழக்கமான பசங்க டயலாக் தான்!" என்று என்னால் விடமுடியவில்லை. காரணம் அந்த பையனின் கண்ணிலிருந்த உண்மையான வேதனை. அப்பத்தான் அந்த பெண்ணின் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தேன். ஒரு இள முறுவலுடன் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

பதினெட்டு வயதில் இப்படி ஒரு ஆண் அழுதுகொண்டிருக்கும் போது அவளால் இவ்வளவு இறுக்கமாக இருக்க முடிகிறது எனில், அவளின் பண்பட்ட மனதை பாராட்டாமிலிருக்க முடியவில்லை. அந்த பண்பட்ட மனதிற்கு ஆண் தயாராக நினைக்கும் முன்னே, பெண் அதில் முனைவர் பட்டம் பெற்று விடுகிறாள்!!

சட்டென்று அப்பையன் தலையில் தட்டி, " டேய்! போடா வீட்டுக்கு?" என்று சொல்ல ஆசைதான். வழக்கமான நகர நாகரீகம் தடுக்க கைகளை கட்டிக்கொண்டு கவனித்தேன்.

உதடுகளை சுழித்துக் கொண்டு அப்பெண் அவன் வேதனையை ரசித்த விதம் என்னால் மறக்க முடியாது.

இது போன்ற காதல் தோல்வி அநேகமாக எல்லோர் வாழ்விலும் வந்து தான் செல்கிறது. எனக்கும் அது உண்டு!? சில வருடங்களுக்கு முன்பு அந்த வேதனையின் சுவையை நானும் உணர்ந்தேன்.

அவ்வளவு தான் வாழ்க்கை! என்று கதறித்துடித்தேன். என்ன விதி!! என்று எண்ணி அழுதிருக்கிறேன். இப்போது கண் முன்னே ! அது போல் ஒரு காட்சி பார்க்கும் போது தான், அன்று நான் இருந்த கோலம் எத்தகையது என உணர முடிந்தது. கவியரசரின் கீழ்க்கண்ட பாடலை அன்று என்னை பலமுறை பார்க்க வைத்தது.

"கடவுள் மனிதனாகப் பிறக்க வேண்டும் - அவன்காதலித்து வேதனையில் வாட வேண்டும்! பிரிவென்னும் கடலினிலே மூழ்க வேண்டும் - அவன் பெண்ணென்றால் என்னவென்று உணர வேண்டும்!"

"அவனை அழைத்து வந்து ஆசையில் மிதக்க விட்டு ஆடடா! ஆடு!! என்று ஆட வைத்துப் பார்த்திருப்பேன்!!?

படுவான்! துடித்திடுவான்!! பட்டதே போதுமென்பான் !? பாவியவன் பெண்குலத்தைப் படைக்காமல் நிறுத்தி வைப்பான்!"


சுற்றிலும் சுமார் 200 பேர் உள்ள ஒரு இடத்தில் ஒரு மனசு ரணகளமாக்கப்பட்டு, இன்னோர் இதயத்திற்கு மண்டியிடும் போது வரும் அனுபவம் பெரும்பாலனவர்களை முடக்கிப் போடுகிறது.

இதுநாள் வரை மாநகர இளைஞர்கள் எல்லாம் புத்திசாலிகள். நகர , கிராமத்து இளைஞர் தாம் காதலால் வஞ்சிக்கப் படுகிறார்கள் என்ற என் எண்ணம் தூளானது.


இம்மாதிரி இளைஞர்கள் இனி என்ன செய்வார்கள். தவறான காதல் அவன் வாழ்க்கையையும் தவறாக மாற்றுமா! இனி திடமாய் காதலிப்பானா?? இல்லை எப்படி இன்னோர் இதயத்தை கொல்வது என்று திட்டமிடுவானா!



நான் மனதை பலவாறு திடப்படுத்திக்கொண்டு, திருமணம் செய்து கொண்டு வாழ்க்கையை வாழும் போது தான், காலம் எல்லா காயங்களுக்கும் மருந்து வைத்திருக்கிறது! என்பது புரிந்தது. அதே அனுபவம் உனக்கும் ஏற்படட்டும் என்று மானசீகமாக, அந்த இளைஞனுக்கும் சேர்த்து வேண்டிக்கொண்டேன்.


"காதல் ஒரு கடல் மாதிரிடா! அதை மறந்துட்டு டம்ளருக்குள் நீச்சல் ஏனடா!!"

"இதுக்கு ஏன் உசுர குடுக்கணும்! எதனையும் புரிஞ்சு நடக்கணும்!!காதல் ஒண்ணும் கடவுள் இல்லையடா ?!


ஆழ்வார்பேட்டைக்காரர் இப்படிச் சொன்ன அர்த்தம் இன்று விளங்கியது.



பாரதி சொன்னதும் புரிந்தது.

"காதலினால் மானுடர்க்குக் கலவி யுண்டாம்;கலவியிலே மானுடர்க்குக் கவலை
தீரும்;காதலினால் மானுடர்க்குக் கவிதை யுண்டாம்;கானமுண்டாம்;சிற்பமுதற் கலைக
ளுண்டாம்;ஆதலினால் காதல்செய்வீர்;உலகத் தீரே!அஃதன்றோ இவ்வுலகத் தலைமை
யின்பம்;காதலினால் சாகாம லிருத்தல் கூடும்;கவலைபோம்,அதனாலே மரணம்
பொய்யாம்."

Friday, January 12, 2007

பொங்கலோ பொங்கல்!

உலகத் தமிழர்கள் அனைவருக்கும் பொங்கல் வாழ்த்துகள்.

நீங்கள் பண்பட்டு, பண்பாடு காத்து , மேலும் பலச்சிறப்புகள் அடைய உள்ளார்ந்த வாழ்த்துகள்..!!

இப்பதிவில் நிறையப் புகைப்படங்கள் (வலையிலிருந்துப் பெறப்பட்டது ) இருக்கின்றன என விரைவாய் முடித்துவிடாது, நிதானமாய் ஒருமுறையாவது பாருங்களேன்..

நம்மில் எத்தனை( அநேகமாய் அனைவரும்) பேருக்கு இப்படி இது போன்ற ஒரு பொங்கல் மீண்டும் கொண்டாட முடியுமோ??

நமக்குத் தான் உலக சின்னத்திரை வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக காட்டப்படும் படங்களும், "பொங்கள் ஷாப்பிடுவது யெப்படி?" என்ற சிறந்த பேட்டிகளும் காத்திருக்கிறதே.!!











































பின்குறிப்பு:
"பொங்கல் செய்வது எப்படி?" என்று யாராவது விரைவில் விரிவாக எழுதுவார்கள் என்று நம்புவோமாக!

ஆயினும் என் பங்குக்கு பின்வரும் ஒரு சிறு செய்தி...
"அரிசி கொண்டு செய்யப்படும் உணவு வகையாகும். பொங்கல் உணவு சர்க்கரைப் பொங்கல், வெண் பொங்கல் என இரு வகைப்படும். வெண் பொங்கல் காலை உணவாகவும் சர்க்கரைப் பொங்கல் இனிப்பாகவும் உண்ணப்படுகிறது.

பொங்கல் பண்டிகையின் போது வழமையாக எல்லா உழவர் இல்லங்களிலும் அறுவடையில் வந்த புது அரிசியைக் கொண்டு சர்க்கரைப் பொங்கல் பொங்கப்படுகிறது.

உலையில் உள்ள நீரை பொங்கவிட்டு பொங்கல் செய்யப்படுவதானால், பொங்கல் என்பதை ஆகுபெயராகவும் கருதலாம்."

மீண்டும் அனைவர்க்கும் பொங்கல் வாழ்த்துகள்.
பொங்கலோ!! பொங்கல்..!!!!!




Thursday, January 04, 2007

உங்களுக்காக புத்தாண்டு பரிசு.



இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்துக்கள்.

உங்களுக்கு ஒரு சிறுபரிசு.

வேறென்னங்கத் தரப்போறேன்.ஒரு காலண்டர் தான்.(e-calender).

(மேலே உள்ள காலண்டரை கிளிக்கிப் பரிசைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.)

பின் குறிப்பு:
இந்த e-calender MS-EXCEL'ல் உருவாக்கப்பட்டு ZIP format-ல் உள்ளது.

ZIP files= compressed files.

ஏதேனும் குறையிருந்தால் தெரிவியுங்கள் நன்றி.

Saturday, December 30, 2006

ஆங்கிலப் புத்தாண்டு விருந்து!

அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்.

வாங்க நேரா விருந்து நிகழ்ச்சிக்குப் போவோம்.



முதலில் எல்லோரும் இதைப் பார்ப்போம்.

பார்த்து விட்டு சீக்கிரமாக வாங்க ..விருந்து காத்திட்டிருக்கு.



பார்த்தீட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்டீங்களா !!!

:)

ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்.


விருந்தின் உங்களுக்குப் பிடித்தவற்றை கிளிக் செய்யவும்.

( ஒரு சமயத்தில் இரண்டைச் சாப்பிட விரும்புவர்கள் அந்த இரண்டு இணைப்பையும் தனித்தனியே க்ளிக்குங்கள் - வேற யாருக்கு உற்சாகப் பான பிரியர்களுக்குத் தான் இந்த செய்தி)


அப்புறம் சைவம் மட்டும் தான். அசைவம் சமைக்கலாம்னு யோசிச்சு வருச ஆரம்பம் விழா அதுவுமா! எதுக்கு உயிர்களைக் கொல்லனும்னு தான் விட்டுட்டோம்.


முதலில் கொஞ்சம் இனிப்பு சாப்பிடலாங்க!

கொஞ்சம் காரம் சாப்பிடுங்க! (சைட் டிஷ் ஆகவும் பயன்படுத்தலாம்)

உற்சாகப் பான பிரியர்களுக்கானப் பிரிவு

உங்களுக்கு பச்சையாக அப்பிடியே சாப்பிடனும்னா இங்க வாங்க.

முழுச்சாப்பாடு சாப்பிடலாங்களா!

நல்லா சாப்பிடீங்களாண்ணா!

கொஞ்சம் ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடறீங்களாண்ணா!

:)

நிறையப் பேர் புத்தாண்டு செய்தி சொல்லிவிட்டபடியால் , என் பங்குக்கு இந்த விருந்து.

:)

மீண்டும் ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்.

வாழ்க வளமுடன்!

( புத்தாண்டு பிறக்க இன்னும் எவ்வளவு நேரமிருக்கு என்று தெரிந்து கொள்ள கிளிக்குங்கள் இங்கே!)

Wednesday, December 20, 2006

ஏதாவது செய்யனும் சார்....!


இப்பதிவின் நோக்கம் சென்ற ஞாயிறு அன்று நடந்த பதிவர் சந்திப்பு பற்றிய ஒரு அலசல் மட்டுமல்ல. அன்று நான் சொன்ன,சொல்ல விழைந்த கருத்துகளைப் பற்றியும் தான்.

முதலாவதாக, அன்று வந்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் வணக்கம் மற்றும் நன்றிகள்! இச்சிறியேன் பேசிய சிறு செய்திகளையும் செவிமெடுத்துக் கேட்டமைக்கு!!

இந்த சந்திப்பின் நோக்கம் திரு அவர்களின் வருகையும், அவர் பதிவர்களை சந்திக்க இருப்பதும் என அறிவித்தார் லக்கிலுக்.

என் ஆவல் மிகுதியானது.

தனி அலுவல்கள் பல இருந்தாலும் அத்தனையும் புறந்தள்ளி, மார்கழி மாதத்துவக்கம் தந்த மென் பனியில், மெத்தென்ற புல் படுக்கை தந்த சுகத்தில் மெதுவாய் வந்திருந்த அனைவரையும் உற்று நோக்கினேன். ஒரு 25 பேர் இருக்கலாம் என்று கணக்கு போட்டது. ஆனால், 25 போர் வாள்கள் என்று மனசு சொன்னது.

அருள்,ஜெய்சங்கர்,வீரமணி மற்றும் புகைப்படமிட்ட பதிவைக் கொண்ட சில பதிவர் தவிர அனைவரும் எனக்கு புது முகங்களே!

இதுக்கு தானே ஆசைப்பட்டாயடா! என்று மனசு குதியாட்டம் போட்டது.

வெவ்வேறு களங்கள், நாடுகள், ஊர்கள் என விரிந்த உலகினில் பதிவராய் வாழ்ந்ததால் தானே இன்று இங்கு அமர முடிந்தது என மகிழ்ந்தேன்.

நேரம் கடக்க மெதுவாய் பாலபாரதி தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டு அனைவரையும் சுயஅறிமுகம் செய்யப் பணித்தார். அதுவும் லக்கிலுக் அனைவரையும் அழைத்ததால் அவர் துவங்கட்டும் என்றார். அதில் மற்றும் ஒரு விடயமும் இருந்தது. அதாவது அவரின் இடப்புறம் இருந்த 'ஆலமரம்'எழுதும் 'திரு' அவர்கள் இருந்தது தான். ஆகையால், 'திரு' அவர்கள் முடிவாய் சுய அறிமுகம் செய்து கொண்டு, சந்திப்பின் முதன்மை விடயம் பேசத் துவங்க ஏதுவாய் இருந்தது.

'நீயா அது! '..ஓ! ?' ' நீங்களா அது...!?' ' :) ' என்றெல்லாம் ஆங்காங்கே சிறு கூக்குரல்கள் எழும்ப, ஒவ்வொருவராய் அமர்ந்தபடியே அவர்தம் பற்றிச் சொன்னது நன்றாக இருந்தது.

'திரு' அவர்கள் பேசத் துவங்க, அனைவரும் அமைதியாய் அவர் முகம் நோக்கினார்கள். எளிய நம்மவர் போன்ற பேச்சு, மிகத்தூய்மையான தமிழ் வார்த்தைகள், முயற்சித்துப் பார்க்கச் சொன்ன தமிழ் நடை என அனைத்து அம்சங்களுடன் சொல்லத் துவங்கிய கையெழுத்து இயக்கமும் அதன் குறிக்கோளும் நெஞ்சைத் தைத்துவிட்டது.

பின்னர் தனித்து விடப்பட்ட சிறுசிறு குழுக்களாய்ப் போன பதிவர் கூட்டத்தில் சில நிமிடங்கள் 'திரு' வின் அருகில் இருக்க நேரிட்டது.

அப்போது 'திரு' அவர்களிடம் ''ஓகை' அவர்கள் "உங்கள் தொழில் என்ன?" என்று வினவினார்.

அமைப்புச்சாரா தொழிலாளார்களுக்கான ஒரு அமைப்பில் அங்கம் வகிப்பதாகச் 'திரு' பதில்சொன்னார்.
"அது பணியல்ல! சேவை!! " என்று ஓகை சொன்னார்.
அதனை அடக்கத்துடன் மறுத்தார் 'திரு'.

அருகிலிருந்த நான் வியந்து போனேன். இப்படியும் சிலர் இன்னும் இருக்கத் தான் செய்கிறார்கள். இல்லையெனில் மனிதம் என்றோ மரித்துப் போயிருக்கும்.

ஈழம் பற்றிய மற்றும் ஒரு புதிய பார்வை ஒன்றும் அவர் கூறிவிடவில்லை. ஆனால், நாம் (அநேகமாக) எல்லோரும் வெறும் பேச்சுகளாய், கட்டுரைகளாய், கவிதைகளாய் மட்டுமே ஈழத்தமிழர் தம் அவலங்கள் பற்றிப் பேசிக் கொண்(டே)டிருக்கிறோம். ஆனால், 'திரு' அதற்கான ஒரு முயற்சியை மேற்க்கொண்டுள்ளார்.

கையெழுத்து இயக்கம் என்ன செய்துவிடபோகிறது என்ற வழக்கமான கேள்வி நண்பர்களால் கேட்கப்பட்டது. 'திரு' அவர்கள் பொறுமையாக விளக்கினார்.

எனது பங்களிப்பாக சொன்னவை நான் அறிந்த ஈழத்தமிழர்தம் இந்திய வாழ்வு. கதியற்றவர் அதாவது அகதி என்ற சொல்லடியிலேயே எனக்கு உடன்பாடு இல்லை.

சில தலைமுறைகளுக்கு முன் சென்ற அமர்த்தியா சென் இந்தியர்.
கல்பனா சாவ்லா அரியானா மாநிலத்தில் பிறந்து பின்பு அமெரிக்காவில் குடியேறியவர். தற்போதய விண்வெளி வீராங்கனை சுனிதா வில்லியம்ஸ் அமெரிக்காவிலேயே பிறந்து வளர்ந்த இந்திய வம்சாவளி பெண்.

இப்படியெல்லாம் பெருமை பேசி களிக்கும் நாம், நம் முன்னோர்களின் வம்சாவளியினர் இன்று தந்தை நாடு நோக்கி வலியுடன் வரும் போது என்ன செய்கிறோம் ??

ஒரு கவிஞர் கவிதை பாடுகிறார் !

ஒரு படைப்பாளி கதையில் போர்வாள் தூக்குகிறார் !

சில திரைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டு பிரமாதமாய் ஒடுகிறது !

அவற்றில் அருமையாய் நடித்தவர்க்கு விருதுகள் வழங்கப்படுகிறது !

குறும்திரைபடம் எடுத்து மாணவர்கள் பட்டயம் பெறுகிறார்கள் !

இரங்கட்பா இசைக்கப்படுகிறது !

அரசியலைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம் !

வழக்கம் போல் நம் பதிவர்கள் ( நானும் தான்) பதிவிட்டு பின்னூட்ட அஞ்சலி செய்கிறோம்.

இதுவா அவர்களுக்கு தேவை ?!?

முதலுதவி தான் இல்லை புரையோடிய புண்ணுக்கும் கூடவா நம்மால் மருந்திட முடியவில்லை.

"ஒரு மனிதனின் அடிப்படைத் தேவைகளைக்கூடப் புரிந்துகொள்ளாத நாம்தான் விருந்தோம்பல் நாகரிகத்தின் தலைவர்கள் என்று இலக்கியங்களில் பெருமைப்பட்டுக்கொள்கிறோம். " என்று நமது பதிவர் " மயிலாடுதுறை சிவா." என்பவர் அவர்கள் அவர்தம் பதிவில் கூறியுள்ளார்.

அது உண்மையா?! மாற்ற நாம் எங்கனம் விழைவது ??

இதெற்கென்ன ஆதாரம் ?? எங்கே செய்தி?? என்பவர்க்காக நான் சில செய்திகளைத் திரட்ட முயன்று வருகிறேன்.

சிலவற்றை இப்போது பதிகின்றேன்.

அவற்றில் முதலாவதாக கீற்று என்ற இணையத்தளத்தில் வந்த http://www.keetru.com/vizhippunarvu/sep06/students.html பாருங்கள். நான் கூற வருவது உங்களுக்குப் புரியும்.

அன்றைய பதிவர் கூட்டத்தில் நான் வைத்த வேண்டுகோள் இது தான்.


உலகில் உள்ள தமிழர்கள் 1997 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின் படி, 74,000,000 பேர்கள்.

இந்தியாவில் மட்டும் : 63,000,000

இலங்கையில் : 3,600,000

மலேசியாவில் : 1,500,000

சிங்கப்பூரில் : 250,000

மற்றவர் உலகமெங்கும்..

தமிழ் தாய்நாடாம் தமிழகத்தை (நம்மை) நாடி வரும் தமிழர்களை, நாம் நடத்தும் பாங்கை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். ஈழத்தமிழர் அனைவரும் விடுதலை இயக்கத்தைச் சார்ந்தவர் அல்ல என்பதனை 'அரசும்' ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும். அவர்கள் தம் வாழ்வாதாரம் பற்றி கவலை கொண்டு ஆவண செய்ய வைக்க வேண்டும். குறைந்த பட்சம் அகதிகள் முகாம் என்ற மோசமான சிறைச்சாலைகள் தரத்தையாவது முன்னேற்ற வேண்டும். அவர்களுக்கு மீன் கூட வேண்டாம். மீன் பிடிக்க வலைகளையாவது தருவதற்கு முயற்சிகள் மேற்கொள்ள வேண்டும்.


தீர்வுக்காக எனது யோசனைகள்:

1. ஓட்டு வங்கிக்காக போராடும் அரசியல்வாதிகள் நடுவே, சிலர் நம் தமிழர்கள் என்று போராட இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அவர்களிடமே இதனை நினைவுபடுத்தலாம். அவர்களை பாராட்டிப் பதிவிடும் பதிவர்கள் இதனையும் சிரமேற்க்கொண்டு செய்தால் இன்னும் மகிழ்ச்சி.

2. யார் பூனைக்கு மணி கட்டுவது எனக் காத்திராமல், சட்டென்று உங்கள் யோசனையை பகிறுங்கள்.

3. கீற்று.காம் போன்ற இணையங்கள் செய்திகள் தான் வெளியிடமுடியும். பதிவர்கள் மற்றும் இதைப் படிப்பவர்களாகிய நாம் அதனை அனைவரிடமும் எடுத்துச் செல்ல (சொல்ல) முடியும்.

4. வெளிநாட்டில் வாழும் அன்பர்கள் இது போன்ற விடயங்களை சிரமேற்க் கொள்ளும் N.G.O. ஏதேனுமிருந்தால் தெரிவியுங்கள்.

5. பண உதவி, பொருள் உதவி எல்லாம் அரசாங்கம் செய்யலாம். மற்றபடி தேவைப்பட்டால் நம்மால் இயன்றவற்றைச் செய்வோம்.

6. கூட்டத்திற்கு வந்திருந்த மூத்த வலைப்பதிவாளர்கள் இதனை அனைவருக்கும் சொல்லுங்களேன். நீங்கள் எறியும் சிறு கல், குளத்தில் வட்டமாக பரப்பும்.

7. கண்டனக்குரல் கேட்க வேண்டியவர் செவிக்கெட்டி விடும் என்றாலும் அதற்கான முனைப்பை விட்டிடாது வேண்டியவை நடக்கும் வரை தொடர வேண்டும்.

எனது வருத்தங்கள்:

1. குழுக்கள் அமைத்து உண்மை அறியலாம் என்றொரு யோசனை பகிறப்பட்டது. சான்றுகள் தான் தேவையா! இல்லையெனில் மருந்திட மாட்டீரா! இத்தனை பேர் கூறியும், உங்களுக்கு இன்னும் நம்பிக்கை
இல்லையா!! அது போன்ற குழுக்களின் தீர்வு வரும் முன், எத்தனையோ இதயங்கள் கருகிப் போகலாம். ஆயினும், அது போன்ற ஆய்வரிக்கை வந்து தான் உதவிகள் செய்வோம் என்ற முடிவெடுக்க நாம் என்ன உச்சநீதிமன்றமா !!!

2. விருந்தும் மருந்தும் மூன்று நாளைக்கு என்பார்கள். நன்றாக கவனித்தால் நிரந்தரமாக இருந்துவிடுவார்கள் என்றா நினைக்கிறீர்கள்! நிச்சயமாக மாட்டார்கள் ?! எந்த ஒரு மனிதனும் தன் கல்லறையை பிறந்த மண்ணில் தான் கட்ட விரும்புவான். அவர்கள் வாழ விரும்புவதும் அவர்கள் மண்ணில் தான். அப்படித்தான் இருந்து விட்டுப் போகட்டுமே உங்கள் ஓட்டெண்ணிக்கை அதிகமாகுமே.

தன் குடும்பம் , தன் வாழ்க்கை முக்கியம் தான்.

இது போன்ற மனிதாபிமான செயல்கள் உங்களைப் புடம் போடும் நண்பர்களே!

நீங்களே உங்களை நம்பாவிட்டால் பின் யார் நம்புவார்கள்??


ஆற்றாமையால் தான் சொல்கிறேன் ! பேசியது போதுமென நினைக்கிறேன்!?

ஏதாவது செய்யனும் சார்....!




தேவையில்லை என்று நினைத்தாலும் சொல்ல விரும்பிய பின்குறிப்பு:

கடைசியாக, இது போன்ற ஈழத்தமிழர் பற்றி பேசுவது, எழுதுவது, செயல்கள் எல்லாம் திராவிடம் சார்ந்தது என சில பதிவர்கள் அன்று வரமுயற்சிக்க வில்லை என்று கேள்விப்பட்டு வியந்தேன். வருந்தினேன்.
தமிழனை திராவிடன் என்று ஒதுக்குபவர்கள், அப்படி நினைப்பவர்கள் தயவு செய்து இனிமேல் வேறு மொழியில் எழுதிக்கொள்ளுங்கள்!? எங்கள் தமிழில் வேண்டாமே உங்கள் பதிவுகள் !

இதுதான் சாக்கு! என்று திராவிடம் இது எனக் கூறி, திராவிட-ஆரியச்சண்டைகளையும் இங்கு அரங்கேற்ற வேண்டாம் நண்பர்களே ??!!

ஆரியம், திராவிடம், விவிலியம்,இஸ்லாமியம்......இவை அனைத்தும் கடந்தது மனிதம்.

நல்லவை நடக்கவே விரும்புகிறோம். வீண் விவாதங்கள் வேண்டாமே!!


இப்பதிவிற்குத் தொடர்புடைய இடுகைகள்:

http://www.keetru.com/vizhippunarvu/sep06/students.html

http://manikoondu.blogspot.com/2006/06/blog-post_14.html

பதிவர் வட்ட சந்திப்பு பற்றி தொடர்புள்ள இடுகைகள்:

1. பதிவர் வட்ட சந்திப்பு: ஒரு பார்வை : தமிழ்நதி
2. சென்னை வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பு -சுடச்சுட : அன்புடன் ச.சங்கர்
3. சென்னை வலைப்பதிவர் சந்திப்பு -12-17-06 : சிவஞானம்ஜி
4. சென்னை சந்திப்பு-1 : பொன்ஸ்
5. சென்னை சந்திப்பு-3 : பொன்ஸ்

Monday, December 18, 2006

சிவப்பதிகாரம்


நேற்று சென்னை-வலைப்பதிவு கூட்டத்தில் பங்கேற்று சூடாய் பேசியும், கேட்டும், புது நண்பர்களிடம் கைகுழுக்கி... மொத்தத்தில் சந்தோசமாய் களைத்துப் போனேன்.

மனசு முழுவதும் பதிவர் கூட்டத்தின் உரையாடல்களே ஓட்டிக்கொண்டிருந்தது. தூங்கமுடியாது போலிருக்கிறதே! என்றெண்ணி ஒரு நண்பரும் நானும் திரைப்படம் செல்வதென்று முடிவு செய்து சிவப்பதிகாரம் சென்றோம்.

கவிதையாய் கிராமியப் பின்னணியில் துவங்கியது.

வரிசையாய் கிராமியப்பாடல்கள் காதில் வந்து விழ, வெறும் குத்துப் பாடல்களும் வடக்கித்திய பாடகர்/பாடகிகளின் மெல்லிய கஜல் பாடும் குரல்களின்றி கணீர் என்று கேட்டகுரல்கள் மிகவும் மகிழ வைத்த்தது.

'பருவாயில்லை' என்றெல்லாம் வரிகள் இல்லாமல் நல்ல தமிழில், உச்சமாய் பாடப்பட்ட நாட்டுப்புற பாடல்களை கேட்கும் போது, நிறைய இழந்துவிட்டோம்..இன்னும் இழக்க எத்தனையோ! என்று மனசு விம்மியது.

அதுவும் நாங்கள் வழக்கமாக பார்க்கும் அவ்வரங்கில் பாட்டுப் போட்டால் போதும், புகைப்பார்கள் கிளம்பி நடக்கத்தொடங்கிடுவார்கள்.
ஆனால், ஒருவர் கூட இப்பாடல் ஒளி/ஒலித்த போது நகராது கண்டு , ஒவ்வொருத்தன் உள்ளேயும் ஒரு கிராமத்தான் இருக்கத்தான் செய்கிறான் என்ற வாக்கியம் உண்மை என உணர்ந்தேன்.

பிறகு துவங்கிய இரண்டாம் பாதியில் தான் கதையே!

எல்லோரும் போல் ஒரு அறிவுரையோடு முடிக்காமல், படம் பார்ப்பவரைப் பார்த்து " ஏதாவது செய்யனும் சார்! " என்றபோது ஊனமுற்றவன் போல் உணர்ந்தேன்.

சமுதாயமும் குடும்ப வட்டம் என்ற கைச்சங்கிலியும் எத்தனை நாட்கள் தான் உணர்வுகளைக் கட்டிப் போடுமோ தெரியவில்லை.

வழக்கமான பேராசிரியர்கள் இல்லை.( வெ.ஆ.மூர்த்தி போன்றவர்கள்)

வழக்கமான மாணவர்கள் இல்லை.( சின்னி செயந்த், விவேக்)

காமெடியாக மாணவர்கள் காட்டப்படவில்லை.

"ட்டாய்ய்ய்ய்ய்ய்" என்றெல்லாம் வசனங்கள் இல்லை.

"இவன் பாக்கறதுக்கு தான் கருப்பு சூடானால் சிவப்பு" போன்ற பஞ்ச் டயலாக்குகள் இல்லை.

பழைய மியூசியத்தில் உள்ள அரதப்பழசான கதைகளை தூசு தட்டி ரீமிக்ஸ் பாடல்கள், வசனங்கள் இல்லை.

நமீதாக்களையும் குத்தாட்டங்களையும் இரட்டை மூவர்ண தமாசுகளை எதிர்பார்பவர்களுக்கு இப்படமில்லை.

இப்படி எத்தனையோ இல்லைகள்....

ரகுவரன் மிக அருமையாக நடித்திருக்கிறார். அவர் மாதிரி 'மாதிரிகள்' இல்லாதுதான் நம் குறையா?? என்று மனசு கேட்ட போது அப்துல்கலாம் முதல் எம்.எஸ். உதயமூர்த்தி வரை வந்து போனார்கள். பிறகென்ன செய்யவேண்டும் என்று மனசு பலவாறு சண்டையிடத் துவங்கியது.

படத்தில் வசனம் மிகக்குறிப்பிடத்தக்க வகையில் இருந்தது.

" Try to be Black or White Dont be in Gray"
" எத்தனை நாள் கெட்டதைப் பார்த்து பேசாமல் இருந்தீங்க! அது மாதிரி தான் நான் நல்லதை செய்ற இந்தக் கொலைகளைப் பத்தி பேசலை!"



எப்போதாவது சில படங்கள் பார்த்தால் மனம் சில்லிட்டு பேச முடியாமல் போகும். அப்படி ஒன்று தான் சிவப்பதிகாரம்.


அமைதியான அறையில் தீடீரென மீட்டப் பட்ட வீணையின் தந்திகளை போல் நீண்ட நேரம் மனசில் ரீங்காரமிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போன்ற ஒர் உண்ர்வு தோன்றியது மட்டும் உண்மை.



கடைசி செய்தி:

நேற்று ஒரு பிரபலத்தொலைக்காட்சியில் இப்படத்தைப் பற்றி வந்த விமர்ச்சனம்: " ஒரு கல்லூரி மாணவர்கள் அரசியல்வாதிகளை தொந்தரவு செய்தால் என்ன பாடுபடுவார்கள் என்பதை சொன்ன ஒரு படம் என்றது."


இது எப்படி இருக்கு!!



பதிவர் வட்ட சந்திப்பு பற்றி தொடர்புள்ள இடுகைகள்:
1. பதிவர் வட்ட சந்திப்பு: ஒரு பார்வை : தமிழ்நதி
2. சென்னை வலைப்பதிவர்கள் சந்திப்பு -சுடச்சுட : அன்புடன் ச.சங்கர்
3. சென்னை வலைப்பதிவர் சந்திப்பு -12-17-06 : சிவஞானம்ஜி
4. சென்னை சந்திப்பு-1 : பொன்ஸ்

Wednesday, December 13, 2006

தடாலடியாக ஒரு வேண்டுகோள்!




தடாலடியாக ஒரு அறிவிப்பு மற்றும் வேண்டுகோள்.



நான் வலைப்பூ உலகிற்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன நிலையில் நிறைய மாற்றங்கள் கண்டேன்.

1.அரசியல் /இன/மத கலப்பின்றி எழுதுவது முடியுமா?
2.இலக்கியம் என்று கூறி வெட்டி வாதங்கள் மட்டும் போதுமா?
3. கார்டூன் / ஜோக் என்று வெட்டி ஒட்டுவேதே சிறந்ததா?
4. சமுதாயச் சிந்தனை என்று உலகளவில் அறிவுரை வழங்குவதா?
5.பின்னூட்டப் போர் மட்டுமே போதும் என நேரம் கழிப்பதா?
6. இதெல்லாம் விட குழுமஉறுப்பினராகி சண்டைகளில் பங்கேற்பதா!

மேற்கூறியவை, இன்றைய வலைப்பூ வேதங்களாகி விட்ட நிலையில், கெளதம்ஜி போன்ற ஒரு சிலரின் வலைப்பூக்கள் என்னைக் கவர்ந்தது.

மேற்கூறிய வகைகளில் இவரும், ஏன் நானும் கூட எழுதியிருக்கலாம். ஆனால், யார் மனதையும் புண்படுத்தாத ஒரு சில பதிவாளர்களில் நானும் ஒருவனாக இருக்க ஆசைப்பட்டேன்.

தேன்கூட்டில் அதிகம் பார்வையிடப்பட்டவை என்றொரு போட்டி. தமிழ்மணத்தில் அதிகம் பின்னூட்டம் பெற்றவை என்றொரு போட்டி.

தேன்கூட்டில் உள்ள குழப்பமான தேர்வுமுறையில் இன்னும் உள்ள மாதந்திரப்போட்டி. தமிழ்மணத்தில் நட்சத்திரப் பதிவு என்று அழைக்கப்பட்டு, இதுவரை அது எப்படி முறைப்படுத்தப்படுகிறது என்று புரிந்து கொள்ள இயலாத ஒரு முறை.

இப்படியெல்லாம் நான் பார்த்து குழம்பிய காலக்கட்டத்தில், தடாலடிப் போட்டி என்று பார்த்து, மிகவும் ஆவலுடன் கலந்து கொண்டேன்.


ஆனால், அந்தப் போட்டி இன்று நிறுத்தி வைக்கவும் நானும் ஒரு காரணமாகிவிட்டேன்.

ஆம் நண்பர்களே! கெளதமிற்கு தொலைபேசியில் வேண்டுகோள் விடுத்தவன் நானே!

!?!!?!!!

ஆனால், அந்த வேண்டுகோள் தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருந்தது போல் தெரிகிறது. நான் விடுத்த வேண்டுகோள் இது தான்.

உண்மையான பெயரில் எழுதுவது என்பது பாலகுமாரன் காலத்திலேயே இல்லை. ஆனாலும், இங்கு எழுதுபவர்கள் எல்லோரும் வெறும் புகழுக்காக மட்டும் பதிவதில்லை. நம் எழுத்தையும் சிலர் படிக்கிறார்கள் என்ற ஒரு சிறு மகிழ்ச்சி மட்டுமே தவிர வேறில்லை.

இதில் தடாலடிப்போட்டியின் பங்கு சிறிதோ,பெரிதோ ஆனால், குறிப்பிடத்தக்கது.

எனவே சிலரின் படைப்புகளுக்கு மட்டுமே தொடர் பரிசு என்பது சில சந்தேகங்கள் வர இடமளிக்கிறது. அதை சில பதிவர்கள் நேரிடையாகவே என்னிடம் சொன்னபோது, நான் வருத்தமடைந்து உடனடியாக கெளதம்ஜியிடம் பகிர்ந்தேன்.
மற்றவர்க்கும் வாய்ப்பளியுங்களேன்!? என்ற போது, அவர் அவரின் நியாய வாதங்களையும், தேர்ந்தெடுக்கும் முறையையும் சொன்னார். (இதை அவர் பதிவிலும் சொல்லியுள்ளார்)

மேலும், ஒருவர் ஓட்டப்பந்தயத்தில் ஓடும்போது முதலாவதாக வரலாம் ! எப்படி 2,3, ஆறுதல் என வரச் சாத்தியம் என்றேன்.

ஆனால்,நல்ல விடைகளை ஒருவரே அனுப்பும் போது எப்படி நான் ஒதுக்குவது என்றும் சொன்னார்.

அதுவும் உண்மைதான்.

இருந்தாலும், புதியவர்களுக்கு ஊக்கம் அளிக்கும் வகையில் ஏதேனும் வாய்ப்பு பாருங்களேன் என்ற ஏக்கத்தை அவரிடம் பதிந்தேன்.
அவருக்குள்ள நிர்வாகச்சிக்கல்களைச் சொன்னார். இந்த போட்டி போன்று வேறு ஏதேனும் துவங்க அனுமதி வாங்குவது கடினம் என்றார்.

ஆகவே, கெளதம்ஜி தம் சேவை நிறுத்தப்பட வேண்டியது அல்ல.

பத்திரிக்கை, வானொலி,தொலைக்காட்சி என்ற ஒரு வட்டத்தை விட்டு, வலைப்பதிவு என்ற புதிய தமிழ் வளர்க்கும் ,ஒரு புதிய தலைமுறை வளர, தமிழ் அழியாதிருக்க பாடுபட்ட ஒரு குழுமப் பத்திரிக்கை கூட முன் வராவிட்டால் எப்படி?

வருமா? வரவேண்டுகிறோம் !

ஏனெனில், என்று பதிவுகள் கெளதம் சார்ந்த அந்த வெகுசனப் பத்திரிக்கையில் வெளிவரத்துவங்கியதோ, அப்போதே இப்பதிவுகளின் பார்வையாளர்கள் சில லட்சம் ஆனது உண்மை. அதுதானே எழுதுபவர்தம் விருப்பம்.

இதை நான் பின்னூட்டமாக ஏன் வெளியிடவில்லை என்ற போது, அது நம் வலைப்பூ பின்னூட்ட அரசியலின் அடுத்த அத்தியாயம் ஆகிவிடுமெனச் சொன்னேன்.


புகைப்படத்திற்கு கமெண்ட்டுகள் எனத்துவங்கி, இன்னும் மற்ற படைப்புகளையும் தர உதவ வேண்டுகிறோம்.
ஆகவே, கெளதம்ஜி வெளிவராது போய் விடும், சில நல்ல கருத்துகளும், சிந்தனைகளும் புதைந்து போகாது இருக்க உதவுங்கள்.
எங்களிடையே, விமர்ச்சனங்களைத் தாங்கிக் கொள்ளும் மனப்பான்மையை வளருங்கள்.

ஒரு பத்திரிகையாளாரால் மட்டுமே விமர்ச்சனங்களை சரியாக உணரவைக்க முடியும்.

எனவே, என் போன்றோரின் எண்ணத்தில் குறையில்லை. வார்த்தைகளில் இருந்திருக்கலாம். நான் என் கருத்தை உங்களுக்குப் புரியவைப்பதில் இன்னும் கொஞ்சம் சிரமப்பட்டிருக்கலாம்.


என் சக வலைப்பதிவாளர்களே! ஒரு நல்ல துவக்கத்தினை வேரோடு அழிய விடாதிருக்க முயல்வோம்.

கடைசியாக, ரோஜாவுடன் முள் இருந்தாலும், முள்களோடு ரோஜா இருந்தாலும் ரோஜாச் செடி என்று தான் கூறுகிறோம். முள்செடி என்றல்ல.

பின்குறிப்பு: இதற்கு நேர்முனையான பின்னூட்டமிட்டு உங்கள் கருத்தை சொல்லுங்களேன் அவருக்கு. ஏதேனும் விட்டுப்போய்ருந்தால் நினைவு படுத்துங்கள். நன்றி.
குறிப்பாக லக்கிலுக்காரின் மன வேதனையடைய, கெளதமின் அறிவிப்புக் காரணாமாயிருந்தது கண்டு வேதனையடைந்தேன். அவர்மீது எந்தக் காழ்ப்புணர்வும் எனக்கு இல்லை. அவர்தம் நல்படைப்புகள் தொடரவும் நல் நட்பு வளரவும் விரும்புகிறேன்.

Thursday, December 07, 2006

நல்முத்துப் பேரன்கள்!


கபடியில் தங்கம் வென்றது இந்தியா- இனிப்பு செய்தி.

கத்தார் தலைநகர் தோகாவில் நடந்து வரும் ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில், இந்தியாவுக்கு மேலும் ஒரு தங்கப்பதக்கம் கபடி விளையாட்டில் கிடைத்துள்ளது.

அதுவும் பரம எதிரியான(!?) பாகிஸ்தானை வென்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

காலைவாரிவிடுவதில் வல்லவர்கள் என உலகம் போற்றும் இந்தியாவில், காலைவாரிவிடுவதில் வெற்றிபெற்றதிற்கு வாழ்த்துவோம்.

இது உள்குத்து இல்லைங்க! உண்மையில் நமது சாதனை ஆசிய அளவில் என்ற்றும் இருக்கிறது. இது உலக அளவில் மாறவேண்டுமென்பது அனைவரின் விருப்பம் மற்றும் வேண்டுதலும் கூட.



தங்கம் வென்ற சகோதர்களே! வாழ்த்துகள்!

கடைசி செய்தி:

ஆசியப் போட்டியில் 5வது முறையாக தொடர்ந்து இந்திய கபடி அணி தங்கக் கோப்பையை வென்றது.கடந்த 1990ம் ஆண்டு பீஜீங்கில் நடைபெற்ற ஆசியப் போட்டிகளில் முதன்முறையாக கபடி சேர்க்கப்பட்டது முதல் இந்தியா தொடர்ந்து தங்கப் பதக்கத்தை வென்று வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.

(நன்றி-புகைப்பட உதவி :தினமலர்)

கபடியைப் பற்றிய ஒரு சிறு நினைவுகூறல்:



இவ்விளையாட்டு இரு அணிகளுக்கு இடையே நிகழும் ஆட்களைப் பிடிக்கும் ஒரு போட்டி. ஒவ்வொரு அணியிலும் ஏழு பேர் இருப்பர். மொத்த விளையாட்டு நேரம் 40 மணித்துளிகள் (நிமிடங்கள்).


இவ்வாட்டம் விளையாட மட்டையோ பந்தோ ஏதும் தேவை இல்லை. வெறும் நீள்சதுரமான (ஆடுகளம்) இடம் இருந்தால் போதும். இந்த ஆடுகளத்தை ஒரு நடுக்கோட்டால் இரண்டாக பிரித்து ஒருபக்கத்துக்கு ஒரு அணியாக இரு அணியினரும் இருப்பர். ஆட்டக்காரர்கள் எப்பொழுதும் புற எல்லைக்கோடுகளைத் தாண்டி செல்லலாகாது. இவ்விளையாட்டுக்கு ஒரு நடுவரும் தேவை.

ஒரு அணியில் இருந்து யாரேனும் ஒருவர் புறப்பட்டு நடுக்கோட்டைத் தொட்டுவிட்டு ஒரே மூச்சில் "கபடிக் கபடி" (அல்லது "சடுகுடு" அல்லது மூச்சுவிடாமல் 'நாந்தான் உங்கப்பன்டா ...' என்றெல்லாம் பாடலாம்) என்று பாடிக்கொண்டு எதிர் அணியினர் இருக்கும் பகுதிக்கு சென்று எதிர் அணியினரைக் கையாலோ, காலாலோ தொட்டுவிட்டுப் எதிர் அணியினரிடம் பிடிபடாமல் நடுக்கோட்டைத் தாண்டி தம் அணியிடம் திரும்பிவரும் ஒரு வகை விளையாட்டு. தொடுபட்டவர் ஆட்டம் இழப்பார். ஆனால் எதிரணியினர் சூழ்ந்து பிடிக்க வருவர். மூச்சு விடாமல் 'கபடிக் கபடிக்" என்று சொல்லிக்கொண்டே எதிராளியைத் தொட்டுவிட்டு அகப்படாமல் திரும்பிவரவேண்டும், அகப்பட்டால் சென்றவர் ஆட்டமிழப்பார். மூச்சு விடாமல் 'கபடிக் கபடிக்' என்று சொல்வதற்குப் பாடுதல் என்று பெயர். தம் அணிக்குத் திரும்பும் முன் பாடுவர் பாட்டை நிறுத்தினாலும் ஆட்டம் இழப்பர்.
ஆண்களுக்கான சடுகுடுவும் பெண்களுக்கான சடுகுடுவும் சற்று வேறுபடும்.

ஆடுகளம்:

ஆடுகளம், மேடு பள்ளம் இல்லாத ஒரு சமதளமாக இருக்க வேண்டும். ஆட்கள் கீழே விழுவதும், இழுக்கப்படுவதும் நிகழ்வதால், தரை தரை மண் அல்லது மரத்தூள், மணல் பரப்பியதாக இருக்கவேண்டும். கட்டாந்தரையாக (காங்க்கிரீட்டாக) இருப்பது நல்லதல்ல.

ஆண்கள் ஆடும் களம் 12.5 மீ x 10 மீ பரப்பு கொண்டதாகும். பெண்கள் ஆடும் களம் 11 மீ x 8 மீ ஆகும். ஆடுகளத்தின் எல்லைகளக் குறிக்கும், கோடுகளும் மற்றும் களத்தைப் பிரிக்கும் கோடுகளும் 2 அங்குல (5 செ.மீ) அளவினதாக இருக்க வேண்டும் (இன்னும் எழுத வேண்டியுள்ளது)