"தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம் பரவும்வகை செய்தல் வேண்டும்." வாழ்க வளமுடன் !

Wednesday, December 27, 2006

அவன்! அவள்! அவள் தோழி!



1.

"குறும்பு பண்ணாம இருங்க!! சீ!! நீங்க ரொம்ப மோசம் !!"என்றபடி மடியில் கவிழ்ந்தாள் அவள்.


"சரிதான்! இப்ப என்ன செஞ்சிட்டேன்! கொஞ்சமாவது இடுப்பு இருக்கா இல்லையான்னு ஒரு சின்ன சந்தேகம் ! அதுக்குப் போய் இப்படியா!" என்றபடி அவளின் கூந்தலுக்குள் விரல் அளைந்தான் அவன்.


அது பின்பனிக்கால மாலைப்பொழுது.

பெரும்பாலும் சிறுவர்கள் மட்டுமே வரும் கடற்கரை ஓரம் அது.அன்று ஞாயிறு என்பதால், காலையிலிருந்து விளையாடிக் களைத்து போய், கடற்கரை சாலையின் ஓரமிருந்த ஐஸ்க்ரீம் கடைகளில் தஞ்சமடைந்திருந்தார்கள்.


விரல் விட்டு எண்ணினால் மொத்தம் ஒரு 5 ஜோடிகள் தேறும்.
அனைவரும் அவரவர் கடமையில் கருத்தாக இருந்தார்கள்.


"ஹேய் ! ஒரு கவிதை சொல்லட்டுமா! " என்றான் அவன்.

"அய்யா! கவிஞரே! முடியலை!!..ஆ!!... யப்பா! நீ கிள்ளுவதைக் கூடப் பொறுத்துக்கலாம்! ஆனால்..." என்று சத்தமாக சிரித்தாள் அவள்.


தூரத்தில் இருந்த ஜோடி ஒன்று இவர்களை சுட்டிக்காட்டி ஏதோ பேசிக் கொண்டது.

"நிஜமாத்தான் சொல்றியா!?" என்றான் அவன் கண் கலங்க.

" டேய்! உடனே, சென்டிமெண்ட் ஆயிடுவயே! ஒகே! சொல்லுடா செல்லம்! " என்று கூறியவாறு, அவன் கைகளை எடுத்து கன்னத்தில் வைத்தவாறு சிரித்தாள் அவள்.


மெதுவாய் அவளின் கன்னத்தை வருடியவாறே! மெல்லிய குரலில்,

" ஊனமுற்றோர் சங்கத்தில் சேர்க்கமுடியுமா!
கேட்டுச் சொல்லுங்கள்! நான் என் இதயத்தை இழந்தவன்!!" என்ற படி அவள் முகம் பார்த்தான்.

ஒரு விநாடி கழித்து , " என்னப்பா! கவிதை சொல்றேனீங்க!? சொல்லவேயில்லை!" என்றாள் அவள்.


"உன்னை!?!" என்றபடி அடிக்க பக்கத்தில் கல்லைத் தேட, அவள் எழுந்து கடல் நோக்கி ஓடத் துவங்கினாள்.


தூரத்தில் ஒரு பெண் பூ விற்றுக் கொண்டிருந்தாள்.


2.
"சார்! சுண்டல் சாப்பிடுங்க சார்!? "

"வேண்டாம்பா!" என்றான் அவன்.

"சார்! காலையிலிருந்து இங்க தான் உட்காந்திருக்கீங்க! எனக்கும் போணியாகுல! இன்னிக்கு சாயங்காலம் வரை ஒரு பொட்டலம் கூட விக்காது" என்றபடி சுண்டல் டப்பாவை அவன் காலடியில் வைத்தான் அந்தப் பையன்.


மனசு வேகமாய் பேப்பர் உருவி, புதிதாய் டைப் அடிக்கத் துவங்கியது.
" என் இனிய ரோஜாவே! அன்று அனைத்து ஊர்வலங்களிலும் நீ!
இன்று தனியாய் குப்பைத்தொட்டியில்!" சிரித்து கொண்டான் அவன்.


" தம்பி நான் சுண்டல் சாப்பிடற மூடில் இல்லை!" " நீ வேணும்னா ஒண்ணு பண்ணு! இந்தா! 50 ரூபாய்! போய் ஒரு வில்ஸ் பாக்கெட் வாங்கிட்டு வா! அப்புறம் உங்கிட்ட சுண்டல் வாங்கிறேன்" என்றான் அவன்.


சிறுவன் தயங்கியபடி " ஓகே! சார்.! டூ மினிட்ல வந்தறேன்!" என்றபடி சுண்டல் டின்னை எடுத்து தோளில் மாட்டிக் கொண்டு சாலை பார்த்து "டுர்.. டுர்.." என்றபடி இல்லாத பைக்கை உதைத்துக் கிளம்பினான்.

அவன் சிறிது தூரம் சென்ற பிறகு, மெதுவாய் எதிர்திசை நோக்கி நடந்தான் அவன்.



3.


" இப்ப போனை வைக்கப் போறீங்களா! இலலாட்டி நான் கட் பண்ணவா!" என்றாள் அவள்.


" ஏய்! ப்ளீஸ்மா! கொஞ்சம் கேளேன் நான் சொல்றத!" கெஞ்சினான் அவன்.

" போதுங்க ! எவ்வளவு தரம் நான் சொல்றது! எனக்கு அவரை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு! அதனால் அவர் கூட பழகிறேன்." அவரைத் தான் கல்யாணாமும் செஞ்சுக்குவேன்!" என்றாள் அவள்.


"என்கிட்டயும் இதைத் தான் போன மாசம் வரைச் சொல்லிட்டிருந்தே!" என்றான் அவன்.
"சோ! வாட்! அதுக்காக உன்னைவிட பெட்டரா ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சா விட்ற முடியுமா?? ... இங்க பாரு கண்ணா! அவருக்கு எல்லாம் தெரியும் ! நான் சொல்லிட்டேன்! இன்னைக்கு கூட அவரை பார்க்கிறதுக்கு பீச் போகனும்! அனாவசியமா ஏன் டைம் வேஸ்ட் பண்றீங்க! " என்றபடி போனைக் கட் பண்ணியபடி சிரித்தாள் அவள்.
" ஏண்டி இவளே! அவர் பாவம்டீ! இப்படியா! ஏமாத்தறது!" என்றாள் அவள் தோழி.
"போடி! அந்த குண்டன் புலம்பறதைப் பார்க்கணுமே ! சும்மா கலாய்க்கத்தானே" என்றாள் அவள்.
"என்னவோ! போ! எனக்கு நீ பண்றது சுத்தமா... பிடிக்கலை!?" என்றாள் அவள் தோழி.
"சரிடீ! இன்னிக்கு மேட்டரை உடைச்சுடுவோம்! ஆனாலும் குண்டனுக்கு என்மேல் ஒரேடியா லவ் தெரியுமா! இப்பக்கூட என்னைத் திட்டலே! ஐயோ! பாவம்! "என்றாள் அவள்.
" ஹேய் ஒரு ஐடியா! இங்க பார்! இன்னைக்கு பார்த்து நான் ஜீன்ஸ் போட்டுக்கிட்டு வந்திருக்கேன். நான் ஒரு தொப்பி வாங்கிட்டு முடியை மறைச்சுக்கிட்டு ஆம்பிளாய் மாறிடறேன். என்ன கலக்கிடலாமா உன் ஆளை! " என்றாள் அவள் தோழி.
" சூப்பர் டீ! கலக்கிடலாம் விடு!" என்ற படி உற்சாகமாய் கிளம்பினார்கள் அவர்கள்.



4.



ஒரு வாரத் தாடியைத் தடவியபடி அவன் அந்த படகின் அருகில் கீழ் வானத்தைப் பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தான்.

மனசு வழக்கம் போல் கவிதையை டைப் செய்து கொண்டிருந்தது.

"கண்ணே! உன் மனமென்ன மகரந்தமா!
மயங்கும் வண்டுக்கெலாம் வகுத்தளிக்கிறாய்!!"

தூரத்தில் அவள் வருவது போன்று தெரிந்தது.
"அவளேதான்! என்ன தைரியம் இருந்தால், என் கூட உட்கார்ந்த அதே படகு மறைப்புக்குக் கூட்டிட்டு வருவாள்!" கையை இறுக்கிக்கொண்டான் அவன்.

"யேய்! வேண்டாண்டீ பயமாயிருக்கு "என்றாள் அவளின் தோழி.

"சும்மாயிருடீ! அந்த படகு மறைவில் வெளிச்சம் சுத்தமா இல்லை! யார் இருக்காங்கன்னு தெரியவே தெரியாது. இன்னிக்கு குண்டணுக்கு ஒரு சூடாய் முத்தம் தந்து சமாதானப்படுத்தணும்." என்றாள் அவள்.

"என்னவோ போடி!" என்றாள் அவளின் தோழி.

மெதுவாய் சூரியன் கடல்வீடு புகத்துவங்கினான்.

அவன் மெதுவாய் நேற்று பஜாரில் வாங்கிய அந்த அடர்கந்தகஅமிலப் பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு படகை நோக்கி நடக்கத் துவங்கினான்.

அங்கே, அவள் தோழியிடம் சொன்னாள் ." குறும்பு பண்ணாம இருங்க!! சீ!! நீங்க ரொம்ப மோசம் !!".


2 comments:

ஜி said...

aiyayo...appuram enna aatchi....

சதீஷ் said...

ஐய்யோ ஐய்யய்யோ,

கடவுளே காப்பாத்து...

என்னப்பா இது, விளையாட்டு வினையாகிடுச்சே....